2de1sen

ZEHRA ÇETİNKAYA

Tarih 01 Ocak 1970, 12:00. Yazan hburak1985.  
Etiket: şiir zehra çetinkaya

Akşama doğru yağmur başladı. Şu an hala devam ediyor ve daha baya devam edecek gibi görünüyor. Söylemiştim ya, yağmuru çok severim. Altında yürümeyi, bir köşeye çekilip doğada nasıl bir egemenlik kurduğunu izlemeyi... En çok sevdiğim yönü de; hani. O sağanak yağarken altında dolaşırsın, ıslanır, sırılsıklam olursun ve o ıslaklığı vücudunun her yerinde, iliklerinde, ta kalbinde hissedersin ya... (bilmem hisseder misin)
     Yahut -özellikle bahar aylarında- yağar ya çiseleyerekten. O zaman yeşermekte olan kırlarda koşarsın ya çiseleyen yağmur altında delirmişçesine, ya da, güzün yine çiseleyen yağmur altında sen, bu kez ayaklarının altında gümüş rengi yapraklar...
     Koşarsın; nefesin kesilir, kalbin yerinden fırlayacakmışçasına çarpar, bir yandan da yüzünü o güzelim yağmur damlaları okşar.
     Her haliyle güzel yağmur, her şekilde... Doğadaki bütün varlıklara hayat verir bana da ekstradan hüzün verir, içime bir durgunluk getirir. Oysa ben yine çok severim yağmuru.
     Ama bu sefer sadece seyrediyorum yağışını, aramıza sınır koydum pencereyi. Bir denedim yine de altında ıslanmayı. Üşüdüm. Yapamadım. Kendim için değil ha sırf 'BENDEKİ SEN’İ üşütmemek için. Ben de söndürdüm ışıkları, açtım perdeyi seyrediyorum, damlaların toprağa olan aşkını, kavuşmak uğruna verilen uğraşları... Ve görüyorum ki adeta birbirleriyle yarış içerisindeler ''önce ben kavuşacağım'' dermişçesine. (oysaki kavuşanların hepsi yok oluyor)
     cama bakıyorum damlalar işgalinde. Senin aksin beliriyor gözümün önünde. Kalbime bir şey saplanıyor birden, sonra hemen gülümsüyorum. Ardından hoş bir koku kaplıyor odamı. Tuhaf ama kokunu hiç bilmememe rağmen, sanki sen kokuyorsun, sen doluyorsun içime...
     Sokak lambasının önüne bakıyorum. Öyle hızlı geçiyorlar, öyle güzel görünüyorlar ki... Dalıp gidiyorum hülyalara, yine sen! Geliyorum kendime yine aksin gözümün önünde, yine bir acı kalbimde, hemen ardından bir gülümseme daha yüzümde. Ah ah diyorum keşke şimdi yanımda olsa. Bu sefer soğuk yağan yağmur altında beni yalnız bırakmasa da cesaret edip şimdi orda yürüyebilsem -sokak lambasının önünde yağmurun altında- yüreğiyle beni ısıtsa. Ne olur bir kerecik gözlerimin içine baksa, o zaman görebilir mi ki bu yüreğin halini...
     İç çekiyorum, hayal ediyorum ve sadece bunlarla yetiniyorum. Sonra üşüyorum.  Mektubun geliyor aklıma -üşüten havalarda yalnız olmasan bile öyle hissedişin-  birden ben de bu hisse kapılıyorum ama kısa bir süre çünkü o an sol üst köşedeki diyor ki:''O BURDA, BENDE, YANI HER ZAMAN YANINDA.''
     Ardından mutlu oluyorum zira ben de SEVİYORUM, ben de AŞIĞIM hem de gerçekten her şeyin en iyisini HAKEDENE... İçim acıyor birden 'ah' diyorum. Ya benim sevgim ona layık değilse, ya o daha iyilerine layıksa,
     Sonra beni sevememe ihtimalin geliyor aklıma ve bir kez daha içim acıyor. Bir gün sen de benim kadar çok bir başkasını seveceksin biliyorum, bu geliyor. Ağlamaklı oluyorum, çok çok üşüyorum ve gözlerimden ılık yaşlar akıyor, dışarıda yağan yağmur damlaları kadar mağrur, onlar kadar masum ve inan, bu seferkiler onlar kadar asil! Boş yere akmadıkları için SEVDAM uğruna oldukları için...

3 yorum.